Çekim yasası, fizikte, iki kütleli nesne arasındaki çekim kuvvetini ifade eden Newton’un evrensel çekim yasasına atıfta bulunur. İngiliz fizikçi ve matematikçi Sir Isaac Newton tarafından 17. yüzyılda formüle edilmiştir ve klasik mekaniğin temel taşlarından biridir. Bu yasa, bir nesnenin diğer nesne üzerine uyguladığı çekim kuvvetini açıklar.
Newton’un evrensel çekim yasası şu şekildedir:
F = (G * m1 * m2) / r^2
Burada:
- F, iki nesne arasındaki çekim kuvvetini ifade eder (Newton cinsinden).
- G, evrensel kütleçekim sabitini temsil eder (yaklaşık değeri 6.67430 x 10^-11 N m^2/kg^2).
- m1 ve m2, iki nesnenin kütlesidir (kilogram cinsinden).
- r, iki nesne arasındaki merkezden merkeze mesafeyi ifade eder (metre cinsinden).
Bu yasa, kütlelerin büyüklüğüne ve aralarındaki mesafeye bağlı olarak iki nesne arasındaki çekim kuvvetini belirler. İki nesne arasındaki çekim kuvveti, kütlelerinin artmasıyla artar ve aralarındaki mesafenin artmasıyla azalır. Bu yasa, nesnelerin dünyanın yüzeyinde düşmeleri ve gezegenlerin yörüngelerini belirlemek gibi birçok fenomenin anlaşılmasına katkıda bulunmuştur.
Çekim yasası, evrensel çekim kuvvetinin nasıl çalıştığını ve nesnelerin hareketini nasıl etkilediğini anlamak için temel bir yapı taşıdır. Ayrıca, daha sonraki çalışmalarda kütleçekim alanının genel görelilik teorisine de zemin hazırlamıştır.
